صنعت گردشگری یکی از بسترهای مناسب برای کم کردن فاصله بین فرهنگ و اقتصاد است؛ چراکه گردشگری، در کنار مزایای اقتصادی، فعالیتی با نفوذ فرهنگی اجتماعی شناخته می شود. یکی از الگوهای نسبتا جدید گردشگری که شدیدا به این نفوذ وابسته است بوم گردی است و اقامتگاه های بوم گردی پاسخی به نیازهای این بخش است. با بررسی جامعه شناختی اصالت در بستر اقامتگاه های بوم گردی، به منزله معرف اقتصاد فرهنگ، می توان به این پرسش پاسخ داد که چگونه می توان از اصالت در توسعه اقتصاد فرهنگ بهره جست. بر این اساس، پیش از هرچیز، درک ذی نفعان حوزه گردشگری از اصالت با روش تحلیل محتوای کیفی قیاسی مطالعه شد. بر مبنای این روش، ابتدا داده ها با مصاحبه نیمه ساختاریافته از مالکان 16 اقامتگاه بوم گردی و 17 گردشگر ساکن در آن ها جمع آوری شد. سپس، داده ها بر مبنای نظریه گیلمور و پاین مقوله بندی شدند. نتایج این پژوهش نشان داد که ارایه اصالت به مخاطب باید فازبندی شود و به صورت مستمر ادامه داشته باشد. براساس مضامین استخراج شده، هر اقامتگاه بوم گردی باید اصالت مدنظر خود را در پنج فاز به مهمانش عرضه کند: اصالت پیش از ساخت، اصالت حین صحنه سازی المان های ذهنی، اصالت حین صحنه سازی المان های عینی، اصالت حین برقراری ارتباط، اصالت پس از رفتن مهمان. تلاش مالکان برای عرضه اصالت در اقامتگاه های بوم گردی باعث توسعه اقتصاد فرهنگ در جامعه خواهد شد.

در نگاه فکری، فلسفی و در زیست بوم فرهنگی ایرانی به طبیعت به عنوان یک کل یکپارچه نگریسته می شده است. در این پژوهش با بررسی روند تاریخی، تحلیل اسنادی و ترکیب آن با تحلیل مفهومی به بررسی روند تغییر نگرش به طبیعت در فرهنگ زیست بوم ایرانی پرداخته ایم. در قسمت اول تحقیق با بررسی متون به دیدگاه اندیشمندان بزرگ ایرانی همچون فارابی، ابوعلی سینا و ابوریحان بیرونی و متون دینی زرتشت و اسلام به جایگاه طبیعت در فرهنگ ایرانی پرداخته شده است. این قسمت بامطالعه و تحلیل محتوایی متون قدیم و جدید در این زمینه انجام گرفته است. در قسمت دوم تحقیق با انجام مصاحبه نیمه ساخت مند با 30 نفر از کارشناسان و اندیشمندان حوزه های جغرافیا، محیط زیست، جامعه شناسی، برنامه ریزی شهری و حوزه های مرتبط، دیدگاه های امروزی جامعه از طبیعت، محیط زیست و راهکارهای بازآفرینی فرهنگ زیست بوم تحلیل و تفسیر شده است. در تحلیل مصاحبه ها به کمک نرم افزار مکس کیو دی ای و تحلیل دستی، موضوعات محوری و کلیدی مشخص شده است. تغییر در فرهنگ زیست بوم، برداشت دوگانه از طبیعت و تقلیل به محیط زیست، بازگشت به فرهنگ زیست بوم و بازآفرینی آن، حکمروایی و مسیولیت پذیری دولت و ملت در برابر محیط زیست، مفاهیم کلیدی و یافته و راهکارهایی است که از تحلیل این مصاحبه ها به دست آمده است. نتیجه بررسی لزوم بازگشت به فرهنگ زیست بوم و به کارگیری سرمایه فرهنگ بومی برای حفظ طبیعت و سرمایه طبیعی و انتقال آن به نسل های آتی است.

فرهنگ و نوآوری به طور پیچیده ای به هم وابسته اند و تحلیل هم زمان آن ها برای سیاستگذاری مؤثر و فهم پیشرفت های فناورانه ضروری است. این پژوهش با هدف تبیین نقش ابعاد فرهنگی هافستد در تفاوت های بین کشوری عملکرد بوم سازگان نوآوری انجام شد. داده های تحقیق عبارت بود از شاخص جهانی نوآوری و شش بعد فرهنگی هافستد (فاصلة قدرت، فردگرایی، مردسالاری و زن سالاری، اجتناب از عدم قطعیت، گرایش بلندمدت، و لذت گرایی) در کشورهایی با داده های مشترک. مطالعه با تحلیل داده های ثانویه در سطح کشورها، به کمک آمار توصیفی، ضرایب هم بستگی پیرسون و برازش (رگرسیون) خطی چندگانه انجام شد. داده ها پیش از تحلیل، پاک سازی و هم مقیاس سازی شد تا مقایسه پذیری حفظ شود. نتایج نشان داد فردگرایی، گرایش بلندمدت و لذت گرایی رابطة مثبت و معناداری با شاخص جهانی نوآوری و اغلب ابعاد آن دارند، درحالی که اجتناب از عدم قطعیت تأثیر منفی معناداری بر نوآوری و برخی ارکان کلیدی آن دارد. بعدهای مردسالاری و زن سالاری تأثیر معناداری بر نوآوری نشان ندادند. فرهنگ هایی که فردگرایی بیشتر، افق بلندمدت و فاصلة قدرت بیشتری دارند، صاحب ظرفیت نوآورانة بیشتری هستند؛ در مقابل، حساسیت به ابهام با کاهش خروجی های فناورانه همراه است. یافته ها اهمیت حمایت از تجربه گرایی، آموزش مهارت های مواجهه با ابهام و نهادینه سازی نگاه بلندمدت را در سرمایه گذاری های پژوهش و توسعه نشان داد تا بستر بهتری برای ارتقای نوآوری فراهم شود.

بیان مساله: از میان عوامل متعدد موثر در طراحی خانه های سنتی ایران، اقلیم و فرهنگ هر دو نقش بسیار مهمی را ایفا می کرده اند. امروزه توجه کمتر به این دو مقوله مشکلاتی را در تامین آسایش جسمی و فکری بوجود آورده و باعث پدیدآمدن شکل های متفاوتی از خانه های ایرانی بدون وابستگی به هویت بومی و فرهنگی شده است. تمایزات بوم فرهنگی خانه ها با بررسی های تطبیقی بهتر آشکار می شوند. این تحقیق دو بوم فرهنگ مطرح و مشهور ایرانی از پهنه اقلیمی گرم و خشک (بیابانی و نیمه بیابانی) که دو سبک و مکتب متمایز خانه سازی را با توجه به تفاوت های اقلیمی و فرهنگی در تاریخ معماری ایران ایجاد کرده اند، مورد بررسی قرار می دهد. سوال تحقیق: اصلی ترین تفاوت های کالبدی در خانه سازی دو شهر شیراز و کاشان در دوره قاجاریه چیستند؟ و چطور می توان تفاوت های مذکور را براساس مبانی بوم فرهنگی این دو شهر تفسیر کرد؟ اهداف تحقیق: در صورتیکه چگونگی تاثیر پذیری خانه های قاجاریه شیراز و کاشان از عوامل اقلیمی و فرهنگی متمایز روشن تر گردد و با به جریان انداختن این مولفه های رها شده و معاصر سازی آن ها، می توان مبنایی برای طراحی بوم فرهنگی امروز، در شهر های مختلف ایران پدید آورد. روش تحقیق: در این پژوهش که بخشی از یک تحقیق کیفی کاربردی جامع تر است و ماهیتی تفسیری-تاریخی، تطبیقی و پدیدار شناسانه دارد، از مطالعات کتابخانه ای و میدانی در کنار هم استفاده شده است. مهم ترین یافته ها و نتیجه گیری تحقیق: یافته های تحقیق نشان می دهد که مهمترین تفاوت ها در مساحت، ارتفاع اتاق ها، ساماندهی فضا های باز و بسته، نوع تزیینات و. . . است به طوریکه در کاشان مساحت و ارتفاع اتاق ها بیشتر و در شیراز کمتر است. در کاشان در مقایسه با شیراز سلسله مراتب فضایی نیز بیشتر است. علاوه بر توجیهات آسایش اقلیمی و تاثیر میزان رطوبت به عنوان یکی از مهمترین اجزای آن، برای تمایزات فوق می توان، از تفاوت های فرهنگی، صفاتی و مزاج شناسی مردم کاشان در مقایسه با مردم شیراز نام برد که نمود این تفاوت ها در تزیینات نما، مساحت خانه ها و. . . قابل تفسیر است.

هدف: مینا و پلنگ یک داستان فولکلور عشقی میان پلنگ و دختر سرخ چشم مازنی به نام مینا است که نه تنها به دلیل محتوای عشقی بی مانند، بلکه از دیدگاه بوم زیست و عشق به جانوران نیز مورد اهمیت است . نشانه شناسی با بررسی رابطه بین «فرهنگ»، «طبیعت» و «انسان» و نشان دادن نوع رابطه های حاکم در یک جامعه ، می تواند به بازسازی روابط اشتباه انسان با دنیای پیرامونی و بهبود تعامل های درست ، کمک کند. در این تحقیق، با استفاده از یک نظام فرآیندی که بر رابطه بین سطوح زبانی (سطح صورت و محتوا) متکی است، به شناسایی اسباب و لوازم تولید معنا در قالب فرآیندها و در ابعاد مختلف کنشی، تنشی، شوِشی، شناختی، زیبایی شناختی و ... پرداخته می شود. این تحقیق با روش نشانه معناشناسی گفتمانی ، روایت مینا و پلنگ را شناسایی کرده و به تحلیل فرآیندهای معناسازی و تبیین نظام های گفتمانی پرداخته است. سپس بااستفاده ازاصول نشانه شناسی بوم زیست رابطه انسان و حیوان را مورد تحلیل قرار داده است. روش شناسی: دو کنش گر اصلی داستان یعنی مینا و پلنگ، روند طبیعی زیست انسانی و حیوانی خود را به دلیل شوش دلبستگی به یکدیگر از دست داده و در واقع با هیجان و جادوی حس عاطفی عشق ، یک «کنشگر حیوانی» یعنی پلنگ از سپهر نشانه ای حیوانیت دور شده است. پلنگ دراین فرآیند در گام اول هویتی فراحیوانی یافته و به موجودی انسان گونه و با ویژگی های روحی و احساسی انسانی تبدیل گردید و در گام بعدی وارد سپهر نشانه ای عشق به معشوقه شده است و جان خود را در راه رسیدن به دلدارش فدا می کند. در نقطه مقابل، مینا با فارغ شدن از نفسانیات و امیال انسانی ، دل در گرو عشق حیوانی می بندد و در گام اول وارد سپهر نشانه بوم زیستی گردید و در گام دوم با نیروی عشق به استعلایافتگی رسیده است و او نیز وارد سپهر نشانه ای عشق گردید و بدین ترتیب هر دو برای همیشه تاریخ در بین مردم کندلوس زنده و جاودانه شده اند.  یافته ها: یافته های این تحقیق نشان می دهد که چگونه بر اثر دگردیسی روابط انسان و طبیعت درون سپهر نشانه ای، بوم زیست نشانه ای شکل می گیرد و تقابل بین انسان و حیوان در بوم زیست این روایت ، تبدیل به وضعیت تعامل و آمیختگی شده و این رابطه تعاملی راه برای بروز اسطوره عشق هموار شده است . تعامل دو سپهر نشانه ای انسان و حیوان موجب تبدیل «من» و «دیگری» به «مای» فرهنگی شده و در نتیجه قدرت عشق ، حیوان وحشی ، رام انسان گردیده و با همین نیرو، کنشگر اصلی داستان تبدیل به اسطوره عشق به حیوانات و محیط زیست و نماد دوستی انسان و حیات وحش شده است . انتقال نشانه ها و نمادها از نظام مادی و زمینی به نظام استعلایی و اسطوره ای از مجرای فرهنگ و تاریخ است . در این فرآیند، انتقال از عنصر مادی به اسطوره گی ، موضوعی حیاتی و کلیدی است . آمیختگی دو سپهر نشانه ای متفاوت انسان و طبیعت منجر به شکل گیری سپهر نشانه بوم زیست جدیدی شده است که ویژگی های آن، محبت و دوست داشتن یکدیگر، ورود به دنیای عشق و عاشقی و جاودانگی است .

هدف این تحقیق ارائه الگوی توسعه دانش فرهنگی مبتنی بر بوم دانشجو-معلمان استان کردستان بود. این مطالعه پژوهشی کیفی بود که با استفاده از روش گرندد تئوری انجام شد. چهارده نفر از معلمان و استادان دانشگاه فرهنگیان به­ صورت هدفمند و با روش گلوله برفی شناسایی و انتخاب شدند و با آنها مصاحبه شد. اطلاعات به ­دست آمده با استفاده از روش مقایسه مداوم استراوس و کوربین تجزیه و تحلیل شد. کدگذاری داده ­ها با استفاده از نرم ­افزار Maxqda صورت گرفت. برای سنجش پایایی مدل طراحی شده از شاخص کاپا استفاده و مقدار شاخص برابر با 776/0 و در سطح معتبر شناخته شد. نتایج تحقیق به شناسایی 58 کد باز از میان 334 مفهوم و 17 مقوله اصلی از یافته­ ها منجر شد. مقوله­ ها شامل اختصاص دروس اختیاری به آموزش مؤلفه ­های فرهنگ بومی، شناخت تاریخ محلی، شناخت جغرافیای بومی، شناخت جامعه محلی، شناخت ادبیات بومی، آموزش زبان مادری، دانش و مهارت معلمان در طراحی درسی و اجرای آن، شناخت شیوه ­های کسب ­وکار بومی، شناخت هنرهای بومی، شناخت بازی ­ها و سرگرمی­ های محلی، حفظ و توسعه فرهنگ بومی، اثربخشی فرایند یاددهی-یادگیری، هویت­ یابی فرهنگی، مذهب و آداب و رسوم، برنامه ­ریزی درسی نامتمرکز و بومی ­گزینی معلمان و الزامات قانونی است. درنهایت، مقوله ­ها در قالب مدل پارادایمی نظام­ مند ارائه شد.

بوم شناسی فرهنگی رویکردی است که ملاحظات فرهنگی ارتباط انسان با محیط یا زیست بومش را مورد مطالعه، بررسی و تحلیل قرارمی دهد. بررسی و تحلیل دست بافته های بلوچ به عنوان بخش مهمی از فرهنگ و هنر قومی در چهارچوب رویکرد بوم شناسی فرهنگی و سنجش میزان ارتباط و بهره گیری آن ها از طبیعت و جغرافیای بلوچ، هدف این پژوهش است. از این رو پرسش اصلی این است که ارتباط و بازتاب زیست بوم و اکولوژی قوم بلوچ در فرآیند تولید دست بافته ها و آفرینش نقوش آن ها چگونه و به چه میزان است؟. مهم ترین نتایج این پژوهش چنین است: بوم شناسی فرهنگی نماین گر این است که در کسب آگاهی و شناخت پدیده فرهنگ و داشته های فرهنگی انسان و ارزش های وابسته به آن به ویژه هنرهای بومی نیازمند توجه به زیست بوم و مطالعه در منظومه محیطی اوست. ابعاد مختلف زندگی قوم بلوچ و مشخصاً آثار هنری آن ها نظیر دست بافته ها، ابعاد فن شناختی(مصالح بافت، ریسندگی، رنگرزی، دار و ابزاربافت، ساختار بافندگی) و هم چنین پویایی و خلاقیت در طراحی ذهنی، خیالی و انتزاعی مرتبط با جنبه های زیباشناختی و کیفیت های دیداری(بصری) در متن دست بافته ها، به واسطه نوع زندگی و هم چنین حضور در پهنه طبیعت، همواره برساخته و متأثر از محیط و الگوبرداری از عناصر آن است. این پژوهش از نوع توسعه ای و روش تحقیق توصیفی-تحلیلی و شیوه گردآوری داده ها کتابخانه ای است.

اقامتگاه های بومگردی با ویژگی های محیطی متناسب با فرهنگ و طبیعت محلی،به نگهداری و حفاظت از میراث فرهنگی کمک می کنند و تجربه ارتباط نزدیکتر با محیط را فراهم می سازند .با توجه به اهمیت بوم گردی و همچنین حفظ فرهنگ بومی،پژوهش حاضر قصددارد نقش اقامتگاههای بوم گردی شهر میبد را در توسعه گردشگری از جنبه های مختلف اقتصادی،اجتماعی و کالبدی بررسی نموده و ضمن معرفی فرهنگ این شهر،تأثیرگذاری این اقامتگاه ها را در حفظ ارزش های فرهنگی این خطه از ایران مشخص نماید.رویکرد کلی پژوهش، از نوع پژوهش های کمی، روش تحقیق،توصیفی-تحلیلی و شیوه گردآوری داده ها، مبتنی بر داده های کتابخانه ای و پیمایشی (از طریق پرسشنامه) می باشد. جامعه آماری شامل مردم محلی و مسئولان مرتبط با اقامتگاه های بوم گردی بوده و روش نمونه گیری بصورت طبقه بندی بوده است. برای تحلیل داده ها از آزمون های آماریT تک نمونه ای، همبستگی پیرسون و مدل رگرسیونی مبتنی بر داده کاوی موسوم به CART استفاده شده است.نتایج حاکی از آن است که از نظر همه گروه های جامعه آماری، به نوعی ایجاد اقامتگاه های بوم گردی از جنبه های مختلف در شهر میبد تأثیرگذاری داشته است ولی این تأثیرگذاری بر بعد فرهنگی این شهر بیشتر از سایر ابعاد بوده و از نظر گروه کارشناسان و متولیان،تأثیرات اقتصادی قابل توجه نبوده است.ازسوی دیگر همبستگی مستقیم و معناداری بین ایجاد اقامتگاه های بوم گردی وتوسعه گردشگری در شهر میبد وجود دارد که بدان معناست با افزایش تعداد این اماکن،توسعه قابل توجه گردشگری در شهر میبد با توجه به عوامل زمینه ساز دیگر در سطح بالاتری اتفاق خواهد افتاد.بر این مبنا، راهکارهای اصلاح عناصر مدیریتی گردشگری در میبدو اعطای وام های کم بهره به متولیان اقامتگاه های بوم گردی پیشنهاد می شود.